De kracht van beelden

In de coachtrajecten die ik begeleid, maak ik gebruik van de zogenaamde inspiratiekaarten. De coachee kiest op mijn verzoek een afbeelding die symboliseert waar diegene naar toe wil. De coachvraag staat daarbij centraal. En aan de hand van de afbeelding onderzoeken we de coachvraag verder en vooral hoe het er uit zal zien als het doel van de coachvraag is behaald.

Wat ik zo mooi vind aan het werken met deze afbeeldingen, is dat het iemand ‘uit het hoofd’ en daarmee uit de abstracte bewoordingen haalt en meer in het gevoel zet. En de kunst is om aan dat gevoel woorden te geven die de situatie en de wens vervolgens concreet en duidelijk maken. Het werken met de afbeeldingen geeft bovendien veel inzichten in hoe iemand in elkaar zit of te werk gaat.

Het begint al bij de vraag om een afbeelding te kiezen. De één loopt op een snelle manier de stapel door en pikt er op gevoel eentje uit, zonder aarzeling. De ander bekijkt ze één voor één, maakt een stapel met ja, nee, misschien en kiest er vervolgens één uit de stapel met de ja. En weer een ander legt ze voor zich neer en kiest vanuit het totaaloverzicht een foto. Of bij de derde foto is de keuze al gemaakt zonder de rest bekeken te hebben. Elke keer ben ik weer verrast dat er nóg een andere manier is om een keuze te maken die ik nog niet eerder heb gezien, dus eigenlijk hoe anders iedereen om gaat met een vraag en toch tot een resultaat komt. Een bevestiging dat er echt vele wegen naar Rome leiden.

Het grappige is dat ik een hele set met kaarten heb, maar dat er een paar zijn die toch wel vaak gekozen worden. En niet zelden kan iemand niet kiezen tussen twee of soms meer foto’s. Op zich zegt dat ook al iets over de persoon, of op z’n minst over de coachvraag die misschien meervoudig is of nog niet helemaal duidelijk. En medelevend als ik dan ben, stem ik toe dat er twee (of zelfs meer) foto’s overblijven.De eerste is toch vaak één die staat voor de grotere wens of droom of voor een gevoel. De tweede is vaak een afbeelding die symboliseert wat er voor nodig is, wat er nu nog in de weg zit of wat er nu nog niet zo goed gaat. Het is geweldig om tijdens de gesprekken deze dingen voor en met de coachee samen in verband met elkaar te kunnen brengen. En dat zelfinzicht is het begin van een verandering.

Kennelijk zijn er een paar afbeeldingen die vaker iemand ‘raken’ en dus vaker gekozen worden. De associatie bij die foto’s is echter heel persoonlijk en nooit hetzelfde. En dat maakt het een persoonlijk en uniek symbool. Ter illustratie een paar voorbeelden uit de praktijk:

Bij de loopbaanvragen die ik tegenkom, gaat het vaak over de vraag wat iemand nu wíl, waar hij of zij blij van wordt. Het lijkt zo’n makkelijke vraag, maar als het over je loopbaan gaat en mensen toe zijn aan een nieuwe stap, blijkt het vaak toch niet zo eenvoudig. De mensen met een dergelijke vraag kiezen vaak een afbeelding met iets wat staat voor geluk, rust, trots, op zichzelf of op het werk.

 

 

 

Sommige loopbaanvragen gaan meer over de wens vooruit te willen, maar niet zo goed weten hoe. Dan wordt vaak een foto gekozen die staat voor iets bereiken.

 

 

 

 

En dan zijn er ook nog regelmatig vragen van mensen die wel weten waar ze blij van worden, maar niet goed weten hoe ze daar komen. Dan zie ik vaak een foto voorbij komen die staat voor het zoeken naar de weg naar bijvoorbeeld een nieuwe functie.

 

 

 

 

En een andere categorie gaat meer over wat er nu in de weg zit, wat er nu niet goed gaat. Bijvoorbeeld geen nee durven zeggen, niet goed voor zichzelf opkomen of juist teveel assertiviteit. Maar ook perfectionisme, een hoge lat voor zichzelf of zelfvertrouwen. De foto’s die ik al meerdere malen op tafel zag beelden iets uit van meer je mond houden of juist niet, van je afbijten of je emotie laten zien.

 

 

 

En tenslotte worden er ook regelmatig afbeeldingen gekozen die iets zeggen over samenwerken, de verschillende rollen van de teamleden en welke rol iemand daar zelf in heeft of wil. Vaak gaat het in eerste instantie over ‘de ander’ waarover irritaties of frustraties zijn, maar gaat het vervolgens over inzicht in zichzelf, de ander en de eigen mogelijkheden om de samenwerking te beïnvloeden.