Toeval bestaat niet

Soms heb je van die situaties waarin je je afvraagt of het nu toeval is of niet. Een tijd geleden had ik een coachee die bij me kwam met de vraag of ik haar kon helpen om minder last te hebben van haar faalangst. Nou, dat leek me toch niet een kwestie van één of twee gesprekjes. Maar goed, gewoon maar eens kijken waar we uitkomen. Ik liet haar een paar oefeningen laten doen, die variëren van het haar waarden en drijfveren tot haar kwaliteiten. Daar ontstond een eerste belangrijk inzicht, waarvan we beide best onder de indruk waren. Ze legde een aantal kaartjes met kwaliteiten van zichzelf neer en op mijn vraag wat ze daar nu zag liggen zei ze enigszins verbaasd: “Doe mij zo’n collega!”

“Maar…eh…dat ben jij…”, zei ik nog, waarop ze achterover leunde in haar stoel en kennelijk ineens tot de conclusie kwam dat zij inderdaad deze geweldige collega was. Met haar hoofd wist ze dit wel, maar om het zo zwart op wit op tafel te zien liggen, deed een kwartje vallen. Het rationele beeld begon al samen te vallen met haar gevoel.

Voor dat moment was het even genoeg, dus liet ik haar ter afsluiting van het gesprek een foto kiezen die voor haar symbolisch was voor waar ze naar toe wilde. Ze koos zonder al te lang twijfelen een foto van een pauw en lichtte toe dat ze zich zo trots als een pauw wilde en mocht voelen over wie ze was. Ze was van plan om thuis een plaatje van een pauw te regelen, hierom heen de kwaliteiten te plakken en deze zichtbaar op te hangen. En elke dag zou ze zichzelf vertellen dat dit niet zomaar een goede collega is, maar dat ze dit zelf is en dat ze daar trots op mag zijn.

De keer daarop zag ik bij binnenkomst aan haar uitstraling al een verschil. Ze had de daad bij het woord gevoegd en keek er elke dag naar. Sterker nog, ze vertelde me dat ze in de voorgaande week op weg naar huis twee collega’s aan de kant van de weg zag staan. Ze stapte uit met de vraag of ze kon helpen. Er bleek een pauw in de greppel te zitten, maar de collega’s hadden moeite de pauw te pakken. Mijn coachee, inmiddels helemaal bekend met de aanblik van een pauw, en goede collega als ze is, pakt de pauw met twee handen. En trots als een pauw laat ze mij een foto zien van haarzelf en de pauw, de veren uitgespreid alsof ze van haar zijn. Toeval bestaat niet!